| Dane podstawowe | |
|---|---|
| Imię i nazwisko | Stanisława Abłamowicz-Meyerowa |
| Urodzenie | 10 czerwca 1876, Kraków |
| Zgon | 14 stycznia 1948, Kraków |
| Zawód | pianistka, pedagog |
| Wykształcenie | |
| Konserwatorium | Konserwatorium Towarzystwa Muzycznego w Krakowie, ukończone w 1894 |
| Nauczyciele | B. M. Domaniewski, W. Żeleński; prywatnie Jerzy Lalewicz (fortepian), Feliks Nowowiejski (teoria) |
| Działalność zawodowa | |
| Brody | prowadzenie Towarzystwa i szkoły muzycznej od 1897 |
| Kraków | Instytut Muzyczny – klasa fortepianu (1914–1929); profesor Państwowej Szkoły Umuzykalniającej |
| Rodzina | |
| Rodzice | Stanisław i Maria z Matuszewiczów |
| Małżonek | Ignacy Edward Meyer |
| Wnuk | Krzysztof Meyer (kompozytor i pianista) |
| Odznaczenia i pochówek | |
| Odznaczenie | Złoty Krzyż Zasługi (1947) |
| Pochówek | Cmentarz Rakowicki |
Urodzona i zmarła w Krakowie, Abłamowicz-Meyerowa zdobyła wykształcenie pianistyczne w miejscowym konserwatorium i potem poświęciła się pracy pedagogicznej.
Życiorys i wykształcenie
Urodziła się 10 czerwca 1876 roku w Krakowie jako córka Stanisława i Marii z Matuszewiczów. Dorastała w dworku przy ulicy Łobzowskiej; miała sześcioro rodzeństwa: Marię, Piotra, Tadeusza, Adama, Włodzimierza i Witolda. Pierwsze lekcje fortepianu pobierała od ojca.
W 1894 roku ukończyła Konserwatorium Towarzystwa Muzycznego w Krakowie w klasie fortepianu. Uczyli ją między innymi Bolesław M. Domaniewski i Władysław Żeleński. Po studiach doskonaliła technikę prywatnie u Jerzego Lalewicza oraz studiowała teorię muzyki u Feliksa Nowowiejskiego.
Gdzie prowadziła działalność pedagogiczną?
Od 1897 roku zamieszkała z mężem w Brodach, gdzie organizowała i prowadziła miejscowe Towarzystwo oraz szkołę muzyczną. Po przeniesieniu męża do Krakowa w 1909 roku powróciła do rodzinnego miasta i angażowała się w życie koncertowe. W latach 1914–1929 pracowała w działającym w Krakowie Instytucie Muzycznym, prowadząc klasę fortepianu.
Życie prywatne, odznaczenia i pochówek
Wyszła za mąż za Ignacego Edwarda Meyera; mąż pracował w Państwowym Liceum i Gimnazjum w Brodach w latach 1898–1909, a po przeniesieniu do Krakowa był zatrudniony w Gimnazjum św. Anny do 1925 roku. Jej wnukiem został kompozytor i pianista Krzysztof Meyer. W 1947 roku otrzymała Złoty Krzyż Zasługi. Zmarła 14 stycznia 1948 roku i została pochowana na Cmentarzu Rakowickim.
