| Dane osobowe | |
|---|---|
| Imię i nazwisko | Tadeusz Abłamowicz |
| Data urodzenia | 2 lutego 1884 |
| Miejsce urodzenia | Nowa Wieś Narodowa (obecnie Kraków) |
| Data i miejsce śmierci | 1940, ZSRR |
| Zawód / rola | Major rezerwy artylerii; urzędnik bankowy |
| Wykształcenie i służba | |
| Wykształcenie | Wydział Prawny Uniwersytetu Jagiellońskiego (absolutorium 1907) |
| Służba | 2 pułk artylerii fortecznej; 12 p. artylerii ciężkiej; 205 p. ochotniczy |
| Kariera i odznaczenia | |
| Pracodawcy | Bank Krajowy we Lwowie; Bank Gospodarstwa Krajowego; Bank Ziemian |
| Wybrane odznaczenia | Krzyż Walecznych (2x), Złoty Krzyż Zasługi, Medal Niepodległości |
Tadeusz Abłamowicz urodził się w 1884 roku w rodzinie Stanisława i Marii z Matuszewiczów. Po studiach prawniczych połączył służbę wojskową w artylerii z pracą w instytucjach bankowych we Lwowie.
Życiorys i wykształcenie
Urodził się 2 lutego 1884 w Nowej Wsi Narodowej. Miał sześcioro rodzeństwa: Stanisławę, Marię, Piotra, Adama, Włodzimierza i Witolda. W 1902 ukończył VIII klasę C. K. Gimnazjum św. Jacka w Krakowie i zdał egzamin dojrzałości, a w 1906 ukończył studia na Wydziale Prawnym Uniwersytetu Jagiellońskiego; rok później uzyskał absolutorium. Podczas studiów angażował się w pomoc emigrantom z obszaru zaboru rosyjskiego.
Jak wyglądała jego służba wojskowa?
W 1906–1907 jako jednoroczny ochotnik służył w 2 pułku artylerii fortecznej w Krakowie. W rezerwie korpusu artylerii fortecznej otrzymywał kolejne stopnie: mianowanie na kadeta i chorążego z dniem 1 stycznia 1909 oraz podporucznika z dniem 1 stycznia 1912. Po mobilizacji w sierpniu 1914 służył na froncie rosyjskim i serbskim do końca września 1916.
W dniu 1 lipca 1915 uzyskał awans na porucznika w rezerwie artylerii fortecznej. Od października 1916 do kwietnia 1918 pełnił funkcję instruktora w baterii zapasowej, a od maja 1918 był oficerem baterii i dowódcą baterii nadmorskiej 12 pułku artylerii ciężkiej. Po powrocie do Lwowa w listopadzie 1918 brał udział w obronie miasta podczas wojny polsko-ukraińskiej. W 1919 został dowódcą baterii zapasowej 2 pułku artylerii górskiej, a w czasie wojny polsko-bolszewickiej dowodził baterią w 205 pułku ochotniczym na Wołyniu i Podolu.
Kariera bankowa i życie prywatne
Od 1 stycznia 1908 pracował na stanowisku urzędniczym w Banku Krajowym we Lwowie. Po I wojnie światowej, w 1919, powrócił do pracy w instytucji, która później przekształciła się w Bank Gospodarstwa Krajowego; pełnił tam funkcję kierownika działu likwidatur. Od 1921 ponownie związany był z BGK. W 1927 został wybrany prezesem komisji rozjemczej Giełdy Pieniężnej we Lwowie, a w 1932 pełnił funkcję dyrektora Banku Ziemian we Lwowie.
25 lutego 1937 wybrano go na wiceprezesa zarządu koła Związku Oficerów Rezerwy we Lwowie; dodatkowo pełnił obowiązki skarbnika. W latach 1938–1939 działał jako urzędnik z upoważnieniem do parcelacji na obszarze województwa lwowskiego. W 1915 zawarł związek małżeński z Heleną z domu Elektorowicz. Miał syna Tadeusza, urodzonego w 1917.
Jak doszło do jego aresztowania i śmierci?
Nocą z 8 na 9 grudnia 1939 został aresztowany przez władze radzieckie we Lwowie i osadzony w więzieniu na Zamarstynowie. W 1940 został zamordowany przez funkcjonariuszy NKWD; figuruje na tzw. Ukraińskiej Liście Katyńskiej (lista wywózkowa 55/4-46, pozycja nr 1).
Ofiary tej części zbrodni katyńskiej zostały pochowane na Polskim Cmentarzu Wojennym w Kijowie-Bykowni, otwartym w 2012.
