| Dane podstawowe | |
|---|---|
| Pełne nazwisko | hrabia Andrzej Alojzy Skarbek z Posławic Ankwicz |
| Herb | Abdank |
| Urodzenie | 22 czerwca 1777, Kraków |
| Śmierć | 26 marca 1838, Praga |
| Rodzice | Józef Ankwicz i Anna Biberstein-Starowieyska |
| Zawód | biskup rzymskokatolicki |
| Kościelne stanowiska | |
| Arcybiskup metropolita lwowski | 1815–1833 |
| Prymas Galicji i Lodomerii | od 1817 (tytuł dla arcybiskupów Lwowa) |
| Arcybiskup metropolita praski i prymas Czech | 1833–1838 |
| Edukacja i święcenia | |
| Studia | Kraków, Wiedeń |
| Święcenia kapłańskie | 2 września 1810 |
| Sakrę biskupią przyjął | 15 sierpnia 1815 |
| Inne funkcje i odznaczenia | |
| Rektor Uniwersytetu Lwowskiego | 1817–1818 |
| Funkcje w Ołomuńcu | kanonik, rektor seminarium, dyrektor studium teologicznego |
| Odznaczenia | Krzyż Kawalerski Orderu Leopolda |
| Tytuły | tajny radca (1815), legatus natus Królestwa Czech |
| Miejsce pochówku | podziemia archikatedry św. Wita w Pradze |
Andrzej Alojzy Ankwicz był hierarchą Kościoła rzymskokatolickiego i urzędnikiem publicznym. Zyskał rozgłos jako metropolita lwowski, a później jako arcybiskup praski i prymas Czech.
Życiorys i wykształcenie
Urodził się 22 czerwca 1777 w Krakowie jako syn Józefa i Anny Biberstein-Starowieyskiej. Kształcił się w Krakowie i w Wiedniu. Święcenia kapłańskie przyjął 2 września 1810.
Przed nominacją biskupią działał w Ołomuńcu. Pełnił tam funkcje kanonika, rektora seminarium oraz dyrektora studium teologicznego.
Stanowiska biskupie i działalność we Lwowie
25 marca 1815 otrzymał nominację na arcybiskupa metropolitę Lwowa obrządku łacińskiego, a sakrę biskupią przyjął 15 sierpnia 1815. Jako metropolita wyróżniał się energicznym zarządzaniem diecezją.
Zajmował się dyscypliną duchowieństwa oraz rozwojem kultu liturgicznego. Zwracał też uwagę na oświatę ludową. W 1817 cesarz austriacki nadał mu tytuł prymasa Galicji i Lodomerii, mający obowiązywać także przyszłych arcybiskupów Lwowa.
W latach 1817–1818 pełnił urząd rektora Uniwersytetu Lwowskiego. W sferze politycznej sprzeciwiał się polskim ruchom niepodległościowym i popierał politykę domu Habsburgów.
Przeniesienie do Pragi, odznaczenia i śmierć
30 września 1833 został przeniesiony na urząd arcybiskupa metropolity praskiego i prymasa Czech. W czasie swojej służby uzyskał tytuły i wyróżnienia, w tym Krzyż Kawalerski Orderu Leopolda oraz stanowisko tajnego radcy od 1815 roku.
Zmarł 26 marca 1838 w Pradze. Został pochowany w podziemiach archikatedry św. Wita.
