| Dane osobowe | |
|---|---|
| Imię przy urodzeniu | Matylda Weinfeld |
| Data urodzenia | 20 listopada 1927 |
| Miejsce urodzenia | Kraków |
| Data zgonu | 16 stycznia 2015 |
| Miejsce zgonu | Tel Awiw |
| Pochówek | Cmentarz w Nataf (pochowana 18 stycznia 2015) |
| Rola i działalność | |
| Zawód | Pisarka, tłumaczka |
| Funkcje | Honorowa przewodnicząca Towarzystwa Izrael-Polska; attaché kulturalna |
| Rodzina i wykształcenie | |
| Rodzice | Hirsz Weinfeld (1894–1944) i Bronisława Plessner (1898–1945) |
| Wykształcenie | Dyplom pielęgniarki; studia z literatury i historii, Uniwersytet w Tel Awiwie |
| Nagrody | |
| Wyróżnienia | Nagroda Jad Waszem (1978); Medal "Zasłużony dla Tolerancji" (2000); Krzyż Komandorski Orderu Zasługi RP (2007) |
Izraelska pisarka i tłumaczka Miriam Akavia była autorką prozy o dzieciństwie i przeżyciach wojennych oraz tłumaczyła literaturę polską na hebrajski i hebrajską na polski. Była też aktywna w działaniach na rzecz zbliżenia polsko-izraelskiego.
Życiorys i wykształcenie
Miriam Akavia urodziła się w Krakowie w zasymilowanej rodzinie żydowskiej jako Matylda Weinfeld. Jej rodzicami byli Hirsz Weinfeld (1894–1944) i Bronisława z domu Plessner (1898–1945). Podczas II wojny światowej trafiła do krakowskiego getta, była więźniarką obozu w Płaszowie, KL Auschwitz oraz Bergen-Belsen. Została uratowana przez Szwedzki Czerwony Krzyż i w 1946 przedostała się przez Szwecję do Palestyny.
Po przybyciu do Palestyny zdobyła dyplom pielęgniarki i podjęła studia z literatury i historii na Uniwersytecie w Tel Awiwie. Pracowała także w dyplomacji kulturalnej Izraela jako attaché kulturalna w przedstawicielstwach w Budapeszcie i w Sztokholmie.
Jak wyglądał dorobek literacki i działalność?
Akavia rozpoczęła publikowanie w 1975 roku. Pisała głównie o własnym dzieciństwie, o Holokauście i doświadczeniach wojennych. Tłumaczyła literaturę z polskiego na hebrajski oraz z hebrajskiego na polski, a jej książki przetłumaczono na język angielski, niemiecki, duński, francuski i węgierski. W 1978 roku otrzymała Nagrodę Jad Waszem; była też laureatką innych wyróżnień w Polsce, Izraelu i Niemczech.
Jako przewodnicząca Towarzystwa Przyjaźni Polsko-Izraelskiej organizowała spotkania młodzieży obu krajów i działała na rzecz zwalczania stereotypów dzielących Polaków i Żydów. W 2000 roku otrzymała Medal "Zasłużony dla Tolerancji", a w 2007 Krzyż Komandorski Orderu Zasługi Rzeczypospolitej Polskiej. Współpracowała z redakcją antyrasistowskiego magazynu "Nigdy Więcej". Zmarła 16 stycznia 2015 w Tel Awiwie i została pochowana 18 stycznia 2015 na cmentarzu w Nataf.
Po polsku ukazały się jej książki:
- Jesień młodości (1989, Wydawnictwo Literackie, Kraków)
- Moja winnica (1990, Państwowy Instytut Wydawniczy, Warszawa)
- Cena (1992, Wydawnictwo Dolnośląskie, Wrocław)
- Galia i Miklosz: zerwanie stosunków (1992, tłum. z niem.)
- Urojenia (2000, przekł. autorski)
- Moje powroty (2005, Wydawnictwo Literackie, Kraków)
