| Dane osobowe | |
|---|---|
| Urodzenie | 4 listopada 1870, Kraków |
| Zgon | 9 grudnia 1932, Myślenice |
| Rola | działaczka kobieca, społeczna i charytatywna |
| Rodzina | córka Józefa Bielaka; mąż Emil Adelman |
| Działalność | |
| Biblioteka | pierwsza biblioteka w Myślenicach (dom przy ul. Reja) |
| Organizacje | Liga Kobiet Galicji i Śląska — koło w Myślenicach; Zarząd Naczelny |
| Ochronka | Ochronka dla Dzieci Katolickich w Myślenicach (od 1916) |
| Darowizny i testament | dar księgozbioru dla Biblioteki Muzeum Techniczno-Przemysłowego; legat na rzecz Ochronki i kościoła |
| Pochówek | |
| Miejsce | rodzinny grobowiec Bielaków, cmentarz Rakowicki, Kraków |
Helena Adelman działała lokalnie na rzecz kobiet i potrzebujących. Jej działalność obejmowała inicjatywy kulturalne, organizacyjne oraz wsparcie instytucji opiekuńczych w Myślenicach.
Życiorys i wykształcenie
Urodziła się jako córka Józefa Bielaka, prawnika i właściciela pasażu handlowego przy Rynku Głównym w Krakowie. Otrzymała staranne wykształcenie domowe. W 1899 roku uczestniczyła w I Wystawie Stowarzyszenia (Koła) Artystek Polskich w Krakowie, co świadczy o jej powiązaniach z życiem kulturalnym miasta. Po zamążpójściu za Emila Adelmana przeniosła się do Myślenic i tam kontynuowała swoją działalność społeczną.
Działalność społeczna i charytatywna
W Myślenicach udostępniła swój bogaty księgozbiór i we własnym domu przy ulicy Reja utworzyła pierwszą bibliotekę w mieście. Część swojej kolekcji przekazała Bibliotece Muzeum Techniczno-Przemysłowego w Krakowie z przeznaczeniem dla Biblioteki Wyższych Kursów dla Kobiet noszącej jej imię. Te gesty wspierały dostęp do edukacji i zasoby kulturalne lokalnej społeczności.
Po wybuchu I wojny światowej była główną organizatorką, a następnie przewodniczącą koła Ligi Kobiet Galicji i Śląska w Myślenicach; w 1916 roku koło liczyło ponad 200 członkiń. Pełniła też funkcję członkini Zarządu Naczelnego tej organizacji. Była główną fundatorką prowadzonej przez zakonnice od 1916 roku Ochronki Adelmanowej przy ul. Niepodległości 50, która pierwotnie opiekowała się głównie sierotami wojennymi.
Testament i wsparcie finansowe
Do śmierci pełniła funkcję przewodniczącej Towarzystwa Ochronki i regularnie wspierała jego utrzymanie finansowo. W testamencie zapisała środki na dalsze utrzymanie opieki nad dziećmi oraz na cele parafialne. Pozostawiła w zapisie 150 000 zł na rzecz Towarzystwa Ochronka w Myślenicach oraz 8 000 zł na rzecz rzymsko‑katolickiego kościoła parafialnego w Myślenicach.
Śmierć i pochówek
Zmarła 9 grudnia 1932 roku w Myślenicach. Do końca życia angażowała się w sprawy ochronki i lokalnej społeczności. Została pochowana w rodzinnym grobowcu Bielaków na cmentarzu Rakowickim w Krakowie.
