| Dane podstawowe | |
|---|---|
| Imię i nazwisko | Antoni Karol Adamowicz (Karol Fürgang) |
| Data urodzenia | 22 sierpnia 1914 |
| Miejsce urodzenia | Kraków |
| Data zgonu | 11 maja 1998 |
| Zawód | Prawnik, urzędnik samorządowy i państwowy |
| Wykształcenie | |
| Szkoła średnia | III Gimnazjum im. Króla Jana Sobieskiego w Krakowie (matura 1932) |
| Studia | Wydział Prawa, Uniwersytet Jagielloński (do 1936); aplikacja adwokacka |
| Najważniejsze funkcje | |
| Po wojnie | Naczelnik Urzędu Kontroli, zastępca dyrektora Biura Prezydialnego, dyrektor Gabinetu w Prezydium Rady Miasta Wrocławia |
| W handlu zagranicznym | Dyrektor Biura Pełnomocnika Rządu ds. Targów Poznańskich; Pełnomocnik Rządu w Ministerstwie Handlu Zagranicznego; wiceprezes (1955–1958) i prezes (1958–1971) Polskiej Izby Handlu Zagranicznego |
| Działalność polityczna | |
| Partie | PPS (od 1945), później PZPR |
| Miejsce pochówku | |
| Cmentarz | Powązki Wojskowe, kwatera BII28-14-22 |
Antoni Karol Adamowicz był prawnikiem z wykształcenia, który po II wojnie światowej zajął się pracą administracyjną i organizacyjną w instytucjach państwowych. Najbardziej rozpoznawalny jest jako długoletni kierownik Polskiej Izby Handlu Zagranicznego.
Życiorys i wykształcenie
Urodził się w Krakowie jako syn Michała (Mojżesza) Fürganga i Eugenii Reich. Ukończył III Gimnazjum im. Króla Jana Sobieskiego w Krakowie w 1932 roku. Następnie studiował prawo na Uniwersytecie Jagiellońskim, kształcenie zakończył przed 1936 rokiem, a potem zdał aplikację adwokacką.
Jak wyglądała jego działalność podczas II wojny światowej?
Na początku września 1939 został ewakuowany do Kowla, a później przebywał we Lwowie. W latach 1939–1943 pełnił tam różne funkcje, między innymi kierował sklepem oraz pracował jako urzędnik Wydziału Ochrony Zdrowia Rejonu Armii Czerwonej. W latach 1941–1943 był zatrudniony jako pracownik obsługi i sanitariusz w szpitalu przy gminie żydowskiej.
Po przeniesieniu się do Warszawy w 1943 roku wziął udział w powstaniu warszawskim w 1944 roku. Został następnie osadzony w obozie koncentracyjnym KL Leitmeritz, gdzie przebywał w latach 1944–1945.
Kariera administracyjna i działalność polityczna po wojnie
Po zakończeniu wojny osiedlił się we Wrocławiu i rozpoczął pracę w Zarządzie Miejskim. Pełnił tam funkcję naczelnika Urzędu Kontroli, był zastępcą dyrektora Biura Prezydialnego oraz dyrektorem Gabinetu w Prezydium Rady Miasta od 1947 roku.
W 1945 roku został członkiem Polskiej Partii Socjalistycznej i działał w jej lokalnych władzach. Później wstąpił do Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej. W mieście współredagował miejscową gazetę i prowadził wykłady w szkole milicyjnej.
Funkcje w handlu zagranicznym i kierownictwo
W latach 1954–1955 powierzono mu obowiązki w strukturach rządowych związanych z handlem zagranicznym. Był dyrektorem Biura Pełnomocnika Rządu ds. Targów Poznańskich, a następnie pełnomocnikiem rządu w Ministerstwie Handlu Zagranicznego.
W 1955 roku objął stanowisko wiceprezesa Polskiej Izby Handlu Zagranicznego, a od 1958 do 1971 roku kierował tą instytucją jako jej prezes. Okres ten stanowi najważniejszy etap jego działalności zawodowej.
Pochowany został na cmentarzu Powązki Wojskowe w Warszawie, w kwaterze BII28-14-22.